Юрась Півуноў

RSS Feed

Зімовы вечар

Сярэдняя: 3.3 (4 галасоў)

Вячэрняя рапсодыя
Тонуць ў змроку вулачкі
Гораду Старога.
Гучыць ў паветры-холадзе
Вячэрняя рапсодыя.
Сусьвету дзірка чорная
Ўсё места* паглынае,
Загадкава ўсьміхаецца,
Ласкава запрашае
У вір касьмічны кінуцца,
Душы знайсьці адхланьне,
Спазнаць пяшчоту Боскую
І радасьць, і каханьне...

------------
*Места - у старажытнай Беларусі значыла "горад".

Засьнежанае сонца сьлепіць вочы...

Сярэдняя: 4.1 (10 галасоў)
Засьнежанае сонца
              сьлепіць вочы,
І забываеш
              жахі чорнай ночы,
Ня згадваеш
              папрокі ды праблемы,
Не існуе
              ніякае дылемы.
Душа пяе,
              імкнецца у вышыні,
Але...
              чадзяць ў паветра чыстае машыны,
Блішчасты сьнег
               рыпіць пад чаравікам,
Жабрак у пераходзе
               сядзіць цьвікам.
Замілавана
               згадваеш каханую,
Табе і дзецям
               ўсёй душой адданую,
У Бога просіш
               болей гэткіх дзён,
Бо час бяжыць –
               ты ўжо не маладзён.
Дым цыгарэтны
               едкі й лезе ў вочы,
А ноччу сьніўся,
               пэўна, сон прарочы:
Гарыць нібыта
               нашая планета
Й прыходзіць думка,
               што было ўжо гэтак.
...Засьнежанае сонца
               сьлепіць вочы,
І забываеш
               жахі чорнай ночы,
Ня згадваеш
               папрокі ды праблемы –
Не існуе
               ніякае дылемы...

Калядны партрэт незнаёмкі

Сярэдняя: 4.4 (11 галасоў)
Танюткі стан
          дублёнка не хавае,
А на ружовых вуснах –
          цытрусавы смак.
Агністы погляд Ваш,
          яго "кахаю",
Пад ліхтарамі –
           сьнег, нібы смарагд.
Крыху яшчэ
           дадаць сьняжынак вейкам...
Мароз румяніць
           тварык юнай дзевы.
Мастак ён адмысловы,
           што й казаць,
Дык жа й красуня –
           пяром не апісаць.

Усе аўтары