Якуб Колас

RSS Feed

Дзед-госць

Сярэдняя: 4.6 (45 галасоў)

Ходзіць дзед белабароды
Полем, лесам, пералескам,
Засцілае рэчкі лёдам,
Брыльянцістым снежным блескам.

Сыпле іней на бярозы,
Туліць дрэвы лёгкім пухам,
Крые руні, травы, лозы
Белай посцілкай-кажухам.

Дзеда ўсюды носяць ногі,
І к нам прыйдзе на хвілінку
Адпачыць крыху з дарогі,
Важна сеўшы на ялінку.

А ялінка!.. Чаго толькі
На яе няма галінках!
Свецяць зоркі і вясёлкі
У бліскучых павуцінках.

Тут лісічка, зайчык, мышка,
Рыбкі, буслік даўгавязы.
А як ззяюць на ёй шышкі,
Нібы ў іх гараць алмазы!

Каля ёлкі карагоды,
Песні, гутарка жывая,
А той дзед белабароды
Толькі ў вусы смех пускае.

Дык рассунем кола шырай,
Патанцуем на памосце,
Песняй звонкай, песняй шчырай
Прывітаем дзеда-госця.

Зіма

Сярэдняя: 4.5 (210 галасоў)
Надышлі марозы,
Рэчкі закавалі,
Белыя бярозы
Шэранем убралі.
     Замялі дарогі
     Ветрыка снягамі.
     Лес, як дзед убогі
     З доўгімі вусамі.
Апусціў галіны
I стаіць журботна,
Зрэдку верхавіны
Зашумяць маркотна.
     Мяккая пярына
     Вочы адбірае.
     Белая раўніна —
     Ні канца ні краю.
Пад пялёнкай белай
Травы і лісточкі.
Рэчка анямела
Змоўклі ручаёчкі.
     Амярцвелі лозы,
     Чуць галлём хістаюць.
     А ў палях марозы
     Ды вятры гуляюць.

На гасцінцы

Сярэдняя: 4.2 (37 галасоў)

Чыстым інеем пакрыты
На гасцінцы беразняк,
Космы густа ім абвіты;
У белым снезе маладняк.

Свішчуць сані на марозе,
Коні рвуцца і хрыпяць.
Крык і гоман на дарозе,
Бомы стогнуць і звіняць.

Скверыць холад. Пабялелі
Вусы, світка вазака,
Толькі шчокі счырванелі
Ад марозу ў мужыка.

Перад святам заработкі, –
А дарога, як сляза...
Толькі бухаюць калодкі,
Толькі свіст ад палаза!..

Усе аўтары