Паўлюк Трус

RSS Feed

Сцежкі (урывак)

Сярэдняя: 3.7 (6 галасоў)

Халодны яр,
а на азёрах веі,
ў зыбучай шэрані
заснулі хутары.
А там снягі,
і ў снегавых завеях
дадолу хіляцца
ля ставаў явары.

Люблю зіму...
Калі цвітуць нізіны,
цвітуць у занізях,
як маладосці дні,
калі ў сузорнасці
аснежныя каліны
маўчаць і журацца
ў марознай цішыні.

Калі ў палях
звіняць далёка бомы,
а думы іскрамі
рассыплюцца ў цішы
і ціха скоцяцца,
каб тайнай невядомай
ўжо дакрануцца струн,
зыбучых струн душы.

Яна (урывак)

Сярэдняя: 4.8 (4 галасоў)

Завіруха... Зіма... Адпачынак...
Пераклікнуцца першыя пеўні.
Устае і за дымнай лучынаю
З вераценцам заводзіць напеў.
Цягне нітку мазольнай рукою,
Тонка-белую срэбную нітку,
А ў вачах бавальнічнай канвою
Разгараюцца шчасця агні.
Рассвітае... З пасцелі-бярлогу
Падымаюцца сонныя дзеці,
Сэрца іншую суча трывогу –
Трэба іх накарміць і адзець.
Трэба выправіць большых у школу,
Меншых — хатняй забавіць гульнёю.
Ой ты, доля мая невясёлая!
Мая доля — пажоўклы быльнёг.

Усе аўтары