Павел Надольскі

RSS Feed

ЗІМА

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)

Халодна. Мокры снег
іржавых дахаў пакрывае плёсы;
зацягнутыя шэрасцю нябёсы
здубела замарудзілі свой бег.

Святло вакол ліхтарнага слупа
мярцвяцкім вокам мільгаціць у сцюжы,
і толькі нехта, мабыць, вельмі дужы,
таропка кроплі змахвае з ілба.

Дол хутка дзервянее пад ільдом –
і вось ужо навокал анікога.
Зімы чарговай вые перамога,
працягла грукаціць у кожны дом.

Мароз за ноч пакінуў дыяменты

Сярэдняя: 5 (1 голас)

Мароз за ноч пакінуў дыяменты
бліскучыя на бурай глебе,
самотныя, нібы чыесьці слёзы,
што з твара ніяк не злятуць.

СЛЁЗЫ

Сярэдняя: 5 (1 голас)

Дрэва чула дрыжыць ад дыхання паўночнай зімы.
Ліст сумуе на ім: ён застаўся навечна адзіны.
Кроплі плачу з нябёс... Паглядзі, гэта мы,
мы – астатнія слёзы маўклівай радзімы.

Усе аўтары