Пятрусь Броўка

To разбяжыцца,
To пухам засцеліцца,
Гойкае, кружыць,
Спявае мяцеліца.

Сядзе пры садзе
За дрэвамі блізкімі,
Ў шыбы ударыць
Сыпучымі пырскамі.

Скача матляючы
Белай сарочкаю...
He! He заснуць табе
Гэтаю ночкаю.

Лесам, гаямі,
Крутымі разлогамі,
Сэрца гукаючы
Ходзіць дарогамі.

Рэха па звонкаму бору
Галёкае...
Едзе каханы
З граніцы далёкае.

Бліжай і бліжай
Вёскі ваколіца;
Думы аб любай
Сняжынкамі рояцца.

Скора ўжо, скора
Два сэрцы сустрэнуцца...
Гойкае, кружыць,
Спявае мяцеліца.