Калядны партрэт незнаёмкі

Танюткі стан
          дублёнка не хавае,
А на ружовых вуснах –
          цытрусавы смак.
Агністы погляд Ваш,
          яго "кахаю",
Пад ліхтарамі –
           сьнег, нібы смарагд.
Крыху яшчэ
           дадаць сьняжынак вейкам...
Мароз румяніць
           тварык юнай дзевы.
Мастак ён адмысловы,
           што й казаць,
Дык жа й красуня –
           пяром не апісаць.