Першы снег

У абшары навакольным
Над папарам, лугам, полем
        Снег тчэ мяккі змрок.
Кожную сняжынку тую
Кружыць, туліць і цалуе
        Весялун-вятрок.

Дрэвы ў футры і карункі —
Шчодрыя зімы дарункі
        Ахінаюць стан.
Галавой кіўнуў гулліва
Вяз таполі сарамлівай,
        Маладзейшым стаў.

I абрусам вышываным
Засцілаюцца паляны,
        Далягляд і дол.
На вяселле зімкі жвавай
З дзедам грозным і ласкавым,
        На багаты стол.

Дзесьці йдуць маладажоны
Сцежкай пухам вылажонай,
        Шчасныя ўдваіх.
Эх, як хораша, ўрачыста,
Як душы парывы чысты
        Ў час хвілін такіх!